wnętrze cerkwi - w postępującej ruinie. - "Jesienią dach cerkwi na wielkim wietrze zakołysał i jak jastrząb uleciał (...) / i śpi łemkowski święty, jak puchacz (Nagórzany)

wnętrze cerkwi - w postępującej ruinie. - "Jesienią dach cerkwi na wielkim wietrze zakołysał i jak jastrząb uleciał (...) / i śpi łemkowski święty, jak puchacz biały, / w złotej dziupli ikony, samotny jak palec jego do góry podniesiony..." - Jerzy Harasymowicz. A za J.G. : "śpiewa cerkiewny chór / sklepienie rozjaśnia światło gwiazd / księżyc jak żyrandol wypełnia blaskiem opustoszałe mury".